การพัฒนาโรงเรียนต้นแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้เชิงรุก ระดับปฐมวัยในโรงเรียนคุณภาพระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

ผู้เขียน

  • Duangphon Saengthong วิทยาลัยการเมืองและการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

คำสำคัญ:

โรงเรียนต้นแบบ, การเรียนรู้เชิงรุก, คุณภาพระดับประถมศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษารูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้เชิงรุก ระดับ ปฐมวัยในโรงเรียน คุณภาพระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ที่ส่งผลเชิงประจักษ์ต่อผู้เรียนและการกระตุ้นวิชาชีพครู ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประกอบด้วย ผู้บริหาร สถานศึกษา จำนวน 183 คน ครูผู้สอนปฐมวัย จำนวน 650 คน และศึกษานิเทศก์ จำนวน 183 คน รวม 1,016 คน ระยะเวลาดำเนินการ 1 ภาคเรียน ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2565 ถึง มีนาคม 2566 การวิจัยครั้งนี้ใช้แบบแผนการวิจัยและพัฒนา 3 ขั้นตอน ประกอบด้วย 1) การสังเคราะห์ข้อมูลเพื่อกำหนด รูปแบบการพัฒนาการจัดประสบการณ์เรียนรู้เชิงรุกระดับปฐมวัยที่ส่งผลเชิงประจักษ์ต่อผู้เรียน 2) การออกแบบและพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์เรียนรู้เชิงรุกระดับปฐมวัยที่ส่งผลเชิงประจักษ์ต่อผู้เรียนและการกระตุ้นการพัฒนาวิชาชีพครู และ 3) การนำรูปแบบไปใช้ และศึกษาผลการใช้รูปแบบการจัดประสบการณ์เรียนรู้เชิงรุกระดับปฐมวัย ผลวิจัยพบว่า จากการใช้รูปแบบการจัดประสบการณ์เรียนรู้เชิงรุกเด็กปฐมวัยมีผลการประเมินพัฒนาการทั้ง 4 ด้านอยู่ในระดับดีขึ้นไปร้อยละ 100 มีจำนวนมากที่สุด คือมีจำนวน 137 ห้องเรียน ระดับดีขึ้นไปร้อยละ 95.0-99.9 มีจำนวน 136 ห้องเรียน ระดับดีขึ้นไปร้อยละ 90.0-95.99 มีจำนวน 17 ห้องเรียน เด็กมีพัฒนาการพัฒนาการด้านอารมณ์ จิตใจตามมาตรฐานระดับดีขึ้นไปร้อยละ 100 มีจำนวน 150 ห้องเรียน ร้อยละ 95.0-99.9 มีจำนวน 133 ห้องเรียน ร้อยละ 90-95.99 มีจำนวน 146 ห้องเรียน เด็กมีพัฒนาการด้านสติปัญญาตามมาตรฐานระดับดีขึ้นไปร้อยละ 100 มีจำนวน 96 ห้องเรียน ร้อยละ 95.0-99.9 100 มีจำนวน 138 ห้องเรียน ร้อยละ 90.0-95.99 จำนวน 42 ห้องเรียน และผลการตรวจสอบยืนยันคุณภาพการพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์เรียนรู้เชิงรุก ระดับปฐมวัยที่ส่งผลเชิงประจักษ์ต่อผู้เรียนและการกระตุ้นการพัฒนาวิชาชีพครูในโรงเรียน ด้วยวิการประเมินของผู้เชี่ยวชาญ และการตรวจสอบความเหมาะสม ความเป็นไปได้ ภาพรวมอยู่ระดับมาก ( = 4.40, S.D.= 0.14) เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ ข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือข้อรูปแบบฯ สามารถนำไปใช้ในการพัฒนาเด็กปฐมวัยใน โรงเรียนคุณภาพ สังกัด สพฐ. ( = 4.60, S.D.= 0.60) ผลการประเมินอยู่ในระดับมาก

เอกสารอ้างอิง

กุลจิราภรณ์ ศิวะกรภูหิรัญ. (2561). การพัฒนาโปรแกรมพัฒนาครูปฐมวัยในการจัดประสบการณ์ทางภาษาแบบองค์ รวมสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

ชลาธิป สมาหิโต. (2562). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้ ปรากฏการณ์เป็นฐานสำหรับเด็กปฐมวัย. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 39(1). 113-129.

วราลี โกศัย. (2540). ผลของการเล่นเกมแบบร่วมมือนอกห้องเรียนที่มีต่อพฤติกรรมชอบ สังคมของเด็กปฐมวัย. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร).

วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). ศาสตร์การนิเทศการสอนและการโค้ช การพัฒนาวิชาชีพ : ทฤษฎี กลยุทธ์ สู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่12 ฉบับปรับปรุงใหม่). นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). นโยบายจุดเน้นของสํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประจำปีงบประมาณ 2566. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2565, จาก https://www.obec.go.th/about.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561) แผนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561-2580). สืบค้นเมื่อ 28 เมษายน 2566, จาก http://plan.bru.ac.th

Downloads

ตีพิมพ์แล้ว

2023-09-13

How to Cite