การจัดการหลักสูตรอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีตามมาตรฐานของสาขาวิชาการโรงแรม
คำสำคัญ:
การจัดการหลักสูตร, อาชีวศึกษา, ระบบทวิภาคี, สาขาวิชาการโรงแรมบทคัดย่อ
การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการหลักสูตรอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีตามมาตรฐานของสาขาวิชาการโรงแรม สถานศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากร ครูฝึกในสถานประกอบการ สาขาวิชาการโรงแรม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา รวมทั้งสิ้น 267 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.850 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า การจัดการหลักสูตรอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีตามมาตรฐานของสาขาวิชาการโรงแรม โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านเรียงค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านการวัดและประเมินผล รองลงมาคือด้านความร่วมมือระหว่างสถานศึกษากับสถานประกอบการ ด้านหลักสูตร และด้านคุณภาพผู้สำเร็จการศึกษา ผลการเปรียบเทียบของการจัดการหลักสูตรอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีตามมาตรฐานของสาขาวิชาการโรงแรม สถานศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาจำแนกตามระดับการศึกษา ระดับการศึกษาต่างกัน มีการจัดการหลักสูตรอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีตามมาตรฐาน สาขาวิชาการโรงแรม ไม่แตกต่างกัน และเมื่อพิจารณาการจัดการหลักสูตรอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีในแต่ละด้าน พบว่าระดับการศึกษาต่างกัน มีการจัดการทุกด้าน ไม่แตกต่างกัน และประสบการณ์ในการทำงานต่างกัน มีการจัดการหลักสูตรอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีตามมาตรฐาน สาขาวิชาการโรงแรม ไม่แตกต่างกัน และเมื่อพิจารณาการจัดการหลักสูตรอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีในแต่ละด้าน พบว่าประสบการณ์ในการทำงานต่างกัน มีการจัดการทุกด้าน ไม่แตกต่างกัน
เอกสารอ้างอิง
กนกรัตน์ พงษ์โพธากุล. (2561). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการศึกษาระบบทวิภาคีระดับปริญญาตรีของสถานบันการอาชีวศึกษา เพื่อการพัฒนาศักยภาพทรัพยากรมนุษย์ในยุคอุตสาหกรรม 4.0. [ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ]
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). ชุดฝึกอบรม: การปรับกระบวนทัศน์และพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษากรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กฤติกา ไหวพริบ, อินถา ศิริวรรณ และวิชชุดา หุ่นวิไล. (2560). การบริหารการศึกษาระบบทวิภาคี โรงเรียนป้อมนาคราชสวาทยานนท์ จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 5(3), 97-106.
จอมพงศ์ มงคลวานิช. (2561). การบริหารอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์.
ปฏิภาณ ตระการ. (2560). การบริหารและการจัดการหลักสูตรที่สอดคล้องกับการศึกษา 4.0 โรงเรียนบ้านม่วงชุม อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย].
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2545 และ (ฉบับที่ 3) พุทธศักราช 2553. (19 สิงหาคม 2542). ราชกิจจานุเษกษา. เล่ม 116 ตอน 74ก หน้า 1-28.
พระราชบัญญัติการอาชีวศึกษา พุทธศักราช 2551. (5 มีนาคม 2551). ราชกิจจานุเษกษา. เล่ม 125 ตอน 43ก หน้า 1-24.
ภูวเรศ อับดุลสตา และวรรณี สุทธินรากร. (2561). การพัฒนาระบบทวิภาคีของอาชีวศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สยาม.
ราชัญ เสนาช่วย. (2560). ปัญหาหารจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีประเภทช่างอุตสาหกรรมของสถาบันอาชีวศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาในเขตจังหวัดสกลนคร. วารสารบัณฑิตศึกษา, 14(65), 143-151.


