ความสัมพันธร์ะหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของพนักงาน บริษัท ชาญอิสสระ ดีเวล็อปเมนท์ จำกัด (มหาชน)
คำสำคัญ:
คุณภาพชีวิตในการทำงาน, ความผูกพันต่อองค์กร, บริษัทชาญอิสสระ ดีเวล็อปเมนท์ จำกัด (มหาชน)บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับคุณภาพชีวิตในการทำงานของ บริษัท ชาญอิสสระ ดีเวล็อปเมนท์ จำกัด (มหาชน) (2) ศึกษาระดับความผูกพันต่อองค์การของพนักงาน บริษัทชาญอิสสระ ดีเวล็อปเมนท์ จำกัด (มหาชน) และ (3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความผูกพันต่อองค์การและคุณภาพชีวิตในการทำงานของ บริษัท ชาญอิสสระ ดีเวล็อปเมนท์ จำกัด (มหาชน) วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือพนักงานบริษัท ชาญอิสสระ ดีเวล็อปเมนท์ จำกัด (มหาชน) จำนวน 150 คน โดยเครื่องมือในการเก็บข้อมูลคือแบบสอบถาม ซึ่งมีค่าความน่าเชื่อถือ 0.960 ผลการวิจัยพบว่า พนักงานบริษัทชาญอิสสระ ดีเวล็อปเมนท์ จำกัด (มหาชน) มีคุณภาพชีวิตในการทำงานอยู่ในระดับดี และมีความผูกพันต่อองค์การอยู่ในระดับมาก นอกจากนี้ยังพบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างความสัมพันธ์ระหว่างความผูกพันต่อองค์การและคุณภาพชีวิตในการทำงานของพนักงานบริษัท ชาญอิสสระ ดีเวล็อปเมนท์ จำกัด อยู่ในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ รายด้านอยู่ระหว่าง 0.317 - 0.763 คู่ที่มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สูงสุด ได้แก่ คุณภาพชีวิตในการทำงานด้านความเป็นประโยชน์ต่อสังคมกับ ความผูกพันต่อองค์การด้านความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าและการยอมรับเป้าหมายและค่านิยมขององค์การ รองลงมาคือ คุณภาพชีวิตในการทำงานด้านความเป็นประโยชน์ต่อสังคมกับความผูกพันต่อองค์การด้านภาพรวม และคุณภาพชีวิตในการทำงานด้านสภาพการทำงานที่มีความปลอดภัยและส่งเสริมสุขภาพกับความผูกพันต่อองค์การด้านความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าและการยอมรับเป้าหมายและค่านิยมขององค์การ ตามลำดับ
เอกสารอ้างอิง
ฐปนัท วิเศษสุวรรณ. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของพนักงานบริษัท ตึกคอม จำกัด สำนักงานใหญ่. (งานนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
ธนนันท์ ทะสุใจ. (2549). ความผูกพันต่อองค์การของข้าราชการ สำนักศาลยุติธรรมประจำภาค 4. (ภาคนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์).
นรินทร์ อบแพทย์. (2563). คุณภาพชีวิตในการทำงาน: กรณีศึกษาบุคลากรในองค์การบริหารส่วนจังหวัดระนอง. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
บุญแสง ชีระภากร. (2533). การปรับปรุงคุณภาพชีวิตการทำงาน. จุลสารพัฒนาข้าราชการ, 1(1), 5–12.
ผจญ เฉลิมสาร. (2560). คุณภาพชีวิตการทำงาน. Productivity World, 2(2), 24–25.
พรรณอร รัชตมุทธา. (2566). คุณภาพชีวิตการทำงานและความมุ่งมั่นต่อองค์การของพนักงานฝ่ายบำรุงรักษาเครื่องกล การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
วีรินทร์ อินทมะโน. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การ กรณีศึกษา บมจ.ธนาคารกรุงไทย สำนักงานเขตหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์).
สุฑาภรณ์ เกตุแดง. (2565). คุณภาพชีวิตในการทำงานที่มีผลต่อการปฏิบัติงานตามบทบาทหน้าที่ผ่านความผูกพันต่อองค์การของพนักงานธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) สำนักงานเขตภาคตะวันตก. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
อนวัช ลิ่มวรากร. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลรัฐบาล 7 จังหวัดภาคใต้ตอนบน. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์).
Adams, J. S. (1963). Toward an understanding of inequity. Journal of Abnormal and Social Psychology, 67(5), 422–436. https://doi.org/10.1037/h0040968
Greenhaus, J. H., & Allen, T. D. (2011). Work–family balance: A review and extension of the literature. In J. C. Quick & L. E. Tetrick (Eds.), Handbook of occupational health psychology (2nd ed., pp. 165–183). Washington, DC: American Psychological Association.
Huse, E. F., & Cummings, T. G. (1995). Organization development and change. Minnesota: West Publishing.
James, L. R., & Jones, A. P. (1974). Organizational climate: A review of theory and research. Psychological Bulletin, 81(12), 1096–1112. https://doi.org/10.1037/h0037511
Kotler, P., & Lee, N. (2005). Corporate social responsibility: Doing the most good for your company and your cause. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Umstot, D. D. (1984). Understanding organizational behavior. Minnesota: West Publishing Company.
